Gepke de Leef, de vrouw die zich verzette tegen het opkomend Nederlands fascisme.
Dit is het verhaal van Gepke de Leef, een vrouw die niet te buigen was door corrupte aristocraten en fascisten. Een vrouw die anderhalf jaar voor het politiebureau bleef bivakkeren in een tentje, en die zelfs door de schaapachtige medemens voor gek aan gekeken werd. Een vrouw die zelfs onlangs weer 12 dagen in de isoleercel heeft gezeten, volgespoten is met gevaarlijke drugs en toen weer op straat gegooid werd. Dit verhaal zal een ieder van u kippenvel bezorgen. Gegarandeerd.
Gepke de Leef vertelt zelf op video:
Het verhaal verder:
Gepke de Leef kwam vanwege een ‘Berufsverbot’ door oud-wethouder Alex Auer in de gemeente Haarlemmermeer van de regen in de drup. Uiteindelijk belandde zij vanwege haar weigering om onrecht en machtsmisbruik te accepteren onterecht in de gevangenis, waar zij ondanks de ontkenning van burgemeester/korpschef B. Schneiders 38 uur naakt en geboeid, geschopt, gestompt en beledigd met grof geweld in een isoleercel werd opgesloten, nadat zij op grove wijze ook vaginaal werd onderzocht waar de handboeien waren gebleven. Familielid (van de hoofdcommissaris) Marchand, de agent die lichamelijk vistiteerde, erkende de ombudsman dat Gepke zou gezegd hebben: “In mijn kut, kom maar halen!” wat per se niet waar is, en zelfs een aperte leugen. De ombudsman nam dit feit van 10 maart 2003 niet mee in zijn rapport. (Dit alles gebeurde in 2003)
Anderhalf jaar bivakkeerde ze op de stoep voor het politiebureau in Hoofddorp. Na twee arrestaties én vrijlatingen in één weekeinde, lag Gepke de Leef (50) van zaterdag- tot zondagmiddag in de drie meter brede berm langs de driebaans entree van het dorp.
Net voor het plaatsnaambord zat ze op een matje, in dubbele thermopane kleding. Met een dubbele slaapzak en vijf tassen, waaraan nog de labels hangen van ‘haar’ politiecel – 51. Haar vertrouwde tent was in beslag genomen. Automobilisten komend uit de richting van de A4 passeerden haar zo rakelings, dat ze de 112-centrale platbelden. De kantonnier van de provincie oordeelde dat er sprake was van een ‘levensgevaaarlijke situatie’ met al dat plotselinge remmen en uitwijken.
Toen Gepke een veiliger alternatief weigerde, werd ze voor de derde keer dit weekeinde aangehouden. Na enkele uren op het bureau, zetten agenten haar af in het niemandsland tussen Hoofddorp en Nieuw-Vennep. Al snel lag ze weer voor het politiebureau, tot een volgende ‘deportatie’ naar elders.
Recent gebeurde het volgende: (Nieuwsbericht 19 januari 2009 WebRegio)
HOOFDDORP – Een woedende Gepke de Leef, ook wel bekend als de zwerfster voor het politiebureau, belde dinsdag in alle staten naar de redactie van WebRegio. Na twaalf dagen in de isoleercel gezeten te hebben, staat ze sinds dinsdagochtend weer op vrije voeten. Maar haar actie stoppen, dat doet ze niet.
Gepke: “7 januari ben ik opgepakt in het Donkere Park in Hoofddorp. Vanwege de kou hebben ze me in de cel gezet. En dat terwijl ik alles had om te overleven. Een deken, een warme slaapzak en een zeil. De kou had geen vat op mij.”
Het bleek het begin van twaalf harde dagen: “Ze hebben me met dwangmedicatie in de cel gezet. Eerst mocht ik nog wel eens uit de cel, maar toen ik respect van de andere daklozen in de instelling kreeg, mocht ik er niet meer uit.”
Woedend is ze om het feit dat ze nu weer op straat staat. “En nu na twaalf dagen sta ik voor de poort van de instelling. Zonder geld. Zonder ook maar iets. Dit is wat ik wilde laten zien. Dit is Nederland, dit is de toekomst. Maar mijn acties stop ik niet. Ik ga door. Mijn boetes worden van de nalatenschap van mijn vader afgehaald, dus ik ga nu expres zwart rijden in de Zuidtangent. Ik ga niet stoppen. Ik laat me niet kapot maken.”
Woensdag is de rechtszaak tegen Gepke de Leef. De overheid wil haar twee jaar laten zitten in een inrichting voor veelplegers. Met dwangmedicatie en elektrotherapie, zo weet Gepke te melden.
To be continued…