Actiegroep: Nederland Vrij!

De vingerafdruk voor het biometrisch paspoort krijgt een nieuwe toepassing: mensen die zwerfvuil verspreiden, kunnen via de landelijke database worden opgespoord. De boetes die men krijgt, lopen op tot veertig euro voor verpakkingsmateriaal.

De Gemeente Groningen heeft zich aangemeld voor een proef van de ministeries van VROM en Binnenlandse Zaken. De proef beoogt een drastische vermindering van de hoeveelheid zwerfvuil, met name in drukke stadskernen
In het kader van de actie Huiskamer besteedt Groningen veel aandacht aan het ’schoon, heel en veilig’ houden van het stadshart. Binnenstadsbezoekers beloonden dit afgelopen jaar met een dikke zeven. Toch vindt het college van B en W de situatie voor verbetering vatbaar. Na hondenpoep staat zwerfvuil als nummer twee op de lijst met alledaagse ergernissen. Met name in het uitgaansgebied wil het college meters maken. De aanpak is eenvoudig: alle gevonden zwerfvuil wordt langs een scan gehaald, die een directe verbinding heeft met het vingerafdrukkenbestand van de afdeling Bevolking. Op die wijze is de overtreder snel gevonden.
In Eindhoven, de eerste gemeente waar de proef draait, zijn al tal van veroorzakers van zwerfvuil met succes opgespoord. De boetes liegen er niet om: twintig euro voor kauwgom of een papiertje, veertig euro voor verpakkingen, waartoe ook blikjes worden gerekend. Ook sigarettenpeuken worden beboet met veertig euro, vanwege het milieurisico van nicotine.

De Stichting Privacy Nederland heeft voorafgaand aan de invoering in Eindhoven fors geprotesteerd. Immers, de vingerafdruk zou alleen voor het biometrisch paspoort worden gebruikt. ‘De privacy is in het geding. De vingerafdrukken worden immers niet afgegeven voor de opsporing van daders van strafbare feiten’, aldus de stichting in een persverklaring. De rechter heeft echter geoordeeld dat het milieubelang in dit geval zwaarder weegt dan het privacybelang.

Voorlopig is het aantal stadjers met een biometrisch paspoort nog gering. In de experimentele fase wordt dat niet als een groot bezwaar gezien. De pakkans zal echter met de jaren toenemen en over tien jaar wordt optimaal rendement van de nieuwe methodiek verwacht.

Stichting Privacy Nederland laat het er niet bij zitten en begint een Hyves-actie waarbij mensen hun stem kunnen laten horen. Het is de bedoeling dat deze inzameling van sympathiebetuigingen uitmondt in het aanbieden van een petitie aan de minister van VROM. De Gezinsbode wijdt alvast een poll op deze website aan de kwestie.

Bron Groningergezinsbode

Recent in het nieuws, alle aantijgingen richting de Katholieke kerk en de Jezuiten orde. We hebben er lang op gewacht, maar het begint er op te lijken dat dit sinds vanouds stevige handvat van de toeristische vouwfiets van de Nieuwe Wereldorde scheuren vertoont. Inmiddels is de teller al opgelopen tot meer dan 350 aantijgingen van sexueel misbruik tegen verschillende Katholieke (vooral Jezuitische) personen.

Dit ooit zo machtige orgaan heeft veel van onze moderne cultuur (veelal onder dwang) geschapen, en heeft onze koningen en adel gekroond. Dit orgaan heeft de Duitse “Fuhrer” in het verleden gezegend, en meegewerkt aan de vernietiging van miljoenen mensen.
Desalniettemin stelt de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland een ‘breed, extern en zogenaamd onafhankelijk onderzoek’ in naar het seksueel misbruik van kinderen door geestelijken. ‘Het is een donkere bladzijde in de geschiedenis van de katholieke kerk.’ Vanzelfsprekend.

De afgelopen weken kwamen er steeds meer schandalen rond seksueel misbruik van vooral jongens door geestelijken aan het licht. In totaal zijn er nu maarliefst 350 gevallen van misbruik bekend. Bij de katholieke hulpinstelling Hulp & Recht komen nog steeds meldingen binnen.
“Het is een pijnlijke constatering en een te belijden zonde dat het aan zorgvuldige omgang met kinderen en jongeren met name halverwege de vorige eeuw bij een aantal priesters en religieuzen heeft ontbroken”, zei De Korte, bisschop in Groningen.

Een stukje geschiedenis van de Jezuiten binnen de Katholieke kerk:

De Jezuiten societeit is een rooms-katholieke religieuze orde die in 1534 in Parijs werd opgericht door Iñigo Lopez de Loyola, samen met een aantal studentenvrienden. Iñigo is beter bekend onder zijn Latijnse naam Ignatius van Loyola. De sociëteit werd in 1540 goedgekeurd door Paus Paulus III. Van de rooms-katholieke orden met louter mannen is het de grootste, met ongeveer 19.000 leden waarvan ruim 13.000 priesters. Zoals veel andere orden zijn zij gehouden tot kuisheid, armoede en gehoorzaamheid. Zij onderscheiden zich van alle andere orden door absolute gehoorzaamheid aan de paus, en vallen niet onder het gezag van een bisschop. Een pater jezuïet zet veelal achter zijn naam de afkorting ’sj’ of ‘S.J.’ van ‘Societas Jesu’. Veel jezuïeten zijn naar de aard van hun opdracht leraar, maar zij vervullen ook andere beroepen, zoals advocaat en econoom. De jezuïetenorde wordt geleid door de generaal-overste (Praepositus generalis) van de orde.

Gepke de Leef, de vrouw die zich verzette tegen het opkomend Nederlands fascisme.

Dit is het verhaal van Gepke de Leef, een vrouw die niet te buigen was door corrupte aristocraten en fascisten. Een vrouw die anderhalf jaar voor het politiebureau bleef bivakkeren in een tentje, en die zelfs door de schaapachtige medemens voor gek aan gekeken werd. Een vrouw die zelfs onlangs weer 12 dagen in de isoleercel heeft gezeten, volgespoten is met gevaarlijke drugs en toen weer op straat gegooid werd. Dit verhaal zal een ieder van u kippenvel bezorgen. Gegarandeerd.

Gepke de Leef vertelt zelf op video:

Het verhaal verder:

Gepke de Leef kwam vanwege een ‘Berufsverbot’ door oud-wethouder Alex Auer in de gemeente Haarlemmermeer van de regen in de drup. Uiteindelijk belandde zij vanwege haar weigering om onrecht en machtsmisbruik te accepteren onterecht in de gevangenis, waar zij ondanks de ontkenning van burgemeester/korpschef B. Schneiders 38 uur naakt en geboeid, geschopt, gestompt en beledigd met grof geweld in een isoleercel werd opgesloten, nadat zij op grove wijze ook vaginaal werd onderzocht waar de handboeien waren gebleven. Familielid (van de hoofdcommissaris) Marchand, de agent die lichamelijk vistiteerde, erkende de ombudsman dat Gepke zou gezegd hebben: “In mijn kut, kom maar halen!” wat per se niet waar is, en zelfs een aperte leugen. De ombudsman nam dit feit van 10 maart 2003 niet mee in zijn rapport. (Dit alles gebeurde in 2003)

Anderhalf jaar bivakkeerde ze op de stoep voor het politiebureau in Hoofddorp. Na twee arrestaties én vrijlatingen in één weekeinde, lag Gepke de Leef (50) van zaterdag- tot zondagmiddag in de drie meter brede berm langs de driebaans entree van het dorp.

Net voor het plaatsnaambord zat ze op een matje, in dubbele thermopane kleding. Met een dubbele slaapzak en vijf tassen, waaraan nog de labels hangen van ‘haar’ politiecel - 51. Haar vertrouwde tent was in beslag genomen. Automobilisten komend uit de richting van de A4 passeerden haar zo rakelings, dat ze de 112-centrale platbelden. De kantonnier van de provincie oordeelde dat er sprake was van een ‘levensgevaaarlijke situatie’ met al dat plotselinge remmen en uitwijken.

Toen Gepke een veiliger alternatief weigerde, werd ze voor de derde keer dit weekeinde aangehouden. Na enkele uren op het bureau, zetten agenten haar af in het niemandsland tussen Hoofddorp en Nieuw-Vennep. Al snel lag ze weer voor het politiebureau, tot een volgende ‘deportatie’ naar elders.

Recent gebeurde het volgende: (Nieuwsbericht 19 januari 2009 WebRegio)

HOOFDDORP - Een woedende Gepke de Leef, ook wel bekend als de zwerfster voor het politiebureau, belde dinsdag in alle staten naar de redactie van WebRegio. Na twaalf dagen in de isoleercel gezeten te hebben, staat ze sinds dinsdagochtend weer op vrije voeten. Maar haar actie stoppen, dat doet ze niet.

Gepke: “7 januari ben ik opgepakt in het Donkere Park in Hoofddorp. Vanwege de kou hebben ze me in de cel gezet. En dat terwijl ik alles had om te overleven. Een deken, een warme slaapzak en een zeil. De kou had geen vat op mij.”

Het bleek het begin van twaalf harde dagen: “Ze hebben me met dwangmedicatie in de cel gezet. Eerst mocht ik nog wel eens uit de cel, maar toen ik respect van de andere daklozen in de instelling kreeg, mocht ik er niet meer uit.”

Woedend is ze om het feit dat ze nu weer op straat staat. “En nu na twaalf dagen sta ik voor de poort van de instelling. Zonder geld. Zonder ook maar iets. Dit is wat ik wilde laten zien. Dit is Nederland, dit is de toekomst. Maar mijn acties stop ik niet. Ik ga door. Mijn boetes worden van de nalatenschap van mijn vader afgehaald, dus ik ga nu expres zwart rijden in de Zuidtangent. Ik ga niet stoppen. Ik laat me niet kapot maken.”

Woensdag is de rechtszaak tegen Gepke de Leef. De overheid wil haar twee jaar laten zitten in een inrichting voor veelplegers. Met dwangmedicatie en elektrotherapie, zo weet Gepke te melden.

To be continued…