Actiegroep: Nederland Vrij!

Na veel weerstand hebben de Europese Commissie en de trekpoppen van het Europees Parlement ermee ingestemd om de Verenigde Staten inzage te geven in de bankgegevens van alle burgers van de EU-lidstaten. Buiten protest van enkele machteloze waakhonden kwam er nauwelijks verzet. Wij hebben tenslotte allemaal niets te verbergen, niet waar…?

Maar informatie over EU-burgers is blijkbaar erg populair in de wereld, want nu blijkt dat ook Israël (al sinds 2005) vraagt om inzage in de privégegevens van EU-burgers. Een en ander zou gisteren ook stilzwijgend goedgekeurd zijn, ware het niet dat enkele Ierse EU-parlementariërs deden waar ze voor betaald worden: de belangen van hun burgers behartigen. Ze deden toch in ieder geval alsof.

http://www.zonnewind.be/politie/interpol/uitwisseling-gegevens-israel.shtml

Al bijna 7000 mensen op de Twitter account: Telegraaf Boycot
Het aantal mensen dat de krant de Telegraaf wil boycotten lijkt steeds verder te groeien. Na het recente journalistieke schandaal omtrend Ruben, de jongen van 9 die als enige de vliegramp in Libië heeft overleefd, lijkt Nederland zich massaal af te keren van deze corrupte krant. Ook in Belgie is het nieuws inmiddels doorgedrongen.

Gaan de ratten van Geenstijl er nu ook aan? To be continued..

De Amerikaanse vicepresident Joe Biden kwam deze week naar het Europees Parlement om er de “volksvertegenwoordigers” te overtuigen van het belang van een Swift-akkoord tussen Europa en Amerika.

Een dag voor het bezoek legde het Europees Parlement nog enkele beperkingen op voor de overdracht van Swift-banktransactiegegevens aan Amerika. Europa wil niet zomaar toestaan dat de Amerikanen in onze bankgegevens komen neuzen. Swift, een Belgisch bedrijf, verzorgt de transacties tussen meer dan negenduizend banken wereldwijd.

Voor Biden is deze informatie belangrijk om de geldstromen die het zogenaamde “terrorisme” voeden in kaart te brengen. Tot eind vorig jaar bevonden de servers van Swift zich in Amerika en had de terrorismebestrijdingsdienst toegang tot alle Europese bankgegevens.

Pricacy wetten:
De servers bevinden zich ondertussen in Nederland en Zwitserland. De Amerikanen missen deze bron van informatie en vragen Europa toegang tot de gegevens. Maar het Europees Parlement wil dat om privacyredenen niet zomaar toestaan.

Normaal gezien kreeg Amerika vanaf februari van dit jaar negen maanden toegang tot de bankgegevens, onder bepaalde voorwaarden. Dat stelden de ministers van Binnenlandse Zaken van de EU-staten voor.

Swift wilde echter wachten tot het Europees Parlement zich over de zaak uitsprak. Maar het besluit was negatief. Sindsdien wordt verder gewerkt aan een compromis dat niet strijdig is met de Europese privacywetgeving.

Bron: ZDNet

De vingerafdruk voor het biometrisch paspoort krijgt een nieuwe toepassing: mensen die zwerfvuil verspreiden, kunnen via de landelijke database worden opgespoord. De boetes die men krijgt, lopen op tot veertig euro voor verpakkingsmateriaal.

De Gemeente Groningen heeft zich aangemeld voor een proef van de ministeries van VROM en Binnenlandse Zaken. De proef beoogt een drastische vermindering van de hoeveelheid zwerfvuil, met name in drukke stadskernen
In het kader van de actie Huiskamer besteedt Groningen veel aandacht aan het ’schoon, heel en veilig’ houden van het stadshart. Binnenstadsbezoekers beloonden dit afgelopen jaar met een dikke zeven. Toch vindt het college van B en W de situatie voor verbetering vatbaar. Na hondenpoep staat zwerfvuil als nummer twee op de lijst met alledaagse ergernissen. Met name in het uitgaansgebied wil het college meters maken. De aanpak is eenvoudig: alle gevonden zwerfvuil wordt langs een scan gehaald, die een directe verbinding heeft met het vingerafdrukkenbestand van de afdeling Bevolking. Op die wijze is de overtreder snel gevonden.
In Eindhoven, de eerste gemeente waar de proef draait, zijn al tal van veroorzakers van zwerfvuil met succes opgespoord. De boetes liegen er niet om: twintig euro voor kauwgom of een papiertje, veertig euro voor verpakkingen, waartoe ook blikjes worden gerekend. Ook sigarettenpeuken worden beboet met veertig euro, vanwege het milieurisico van nicotine.

De Stichting Privacy Nederland heeft voorafgaand aan de invoering in Eindhoven fors geprotesteerd. Immers, de vingerafdruk zou alleen voor het biometrisch paspoort worden gebruikt. ‘De privacy is in het geding. De vingerafdrukken worden immers niet afgegeven voor de opsporing van daders van strafbare feiten’, aldus de stichting in een persverklaring. De rechter heeft echter geoordeeld dat het milieubelang in dit geval zwaarder weegt dan het privacybelang.

Voorlopig is het aantal stadjers met een biometrisch paspoort nog gering. In de experimentele fase wordt dat niet als een groot bezwaar gezien. De pakkans zal echter met de jaren toenemen en over tien jaar wordt optimaal rendement van de nieuwe methodiek verwacht.

Stichting Privacy Nederland laat het er niet bij zitten en begint een Hyves-actie waarbij mensen hun stem kunnen laten horen. Het is de bedoeling dat deze inzameling van sympathiebetuigingen uitmondt in het aanbieden van een petitie aan de minister van VROM. De Gezinsbode wijdt alvast een poll op deze website aan de kwestie.

Bron Groningergezinsbode

Burgerrechtenorganisatie Privacy First wil dat burgers van hun gemeente per brief de garantie krijgen dat hun vingerafdrukken veilig worden opgeslagen.

De staat is al aangeklaagd; nu moeten de gemeenten er aan geloven. Daar worden de vingerafdrukken die nodig zijn voor het nieuwe paspoort opgeslagen, tot er een landelijke centrale database is.

Privacy First roept burgers op bij het aanvragen van een nieuw paspoort een brief te overhandigen bij de gemeente. ‘Zij moet dan verklaren en tekenen dat alles in orde is met de opslag van vingerafdrukken’, zegt Charles van der Hoog van Privacy First. ‘Mocht het fout gaan, dan heeft de burger zwart op wit staan dat de gemeente opdraait voor de schade.’

Een standaardbrief staat vanaf deze week op Privacyfirst.nl. Gemeenten durven niks te waarborgen, denkt de organisatie. Want er is daar nogal wat mis, somt Snijder op. De scanners zijn goedkoop, slecht getraind uitzendpersoneel neemt vingerafdrukken af en over de veiligheid van de databases doet staatssecretaris Ank Bijleveld slechts vage uitspraken. (‘Maakt u zich geen zorgen, de database is veilig, want hij is beveiligd’). En er is niemand die kan controleren of die bewering klopt.

Problemen

Het afnemen en opslaan van vingerafdrukken gebeurt in Nederland op ‘een volstrekt onprofessionele manier’, zegt ook biometriespecialist Max Snijder. Hij was coördinator van verschillende biometrische projecten, onder meer in opdracht van de Europese Commissie.

Volgens hoogleraar computerbeveiliging Bart Jacobs, kan het percentage vingerafdrukken dat in het verkeerde paspoort terechtkomt rond de 1 procent liggen. Snijder denkt dat het percentage zelfs hoger kan liggen. En dat kan voor veel problemen zorgen in landen waar de afdrukken worden gecontroleerd.

Volgens privacyjurist Bart Schermer hoeft de overheid brieven als die van Privacy First niet te ondertekenen. Van der Hoog hoopt dat het de vinger echter op de zere plek legt, en dat het de minister en staatssecretaris tot inzicht brengt. De actie is onderdeel van een groter protest tegen de opslag van vingerafdrukken. Privacy First heeft ook al een rechtszaak tegen de staat lopen over de opslag van vingerafdrukken.

Schermer zegt dat de overheid wettelijk verplicht is persoonsgegevens goed te beveiligen. Hoe gevoeliger de gegevens zijn, hoe hoger de eisen. ‘Maar biometrische gegevens zijn extra pikant’, zegt Snijder. Gegevens kunnen in handen van criminelen komen. ‘Niemand heeft tot nu toe antwoord op de vraag gegeven op de vraag wie verantwoordelijk is voor fouten als burgers schade lijden. Die brief dwingt gemeenten in ieder geval om nu positie in te nemen.’

AMSTERDAM - De beveiliging van het Elektronische Patiëntendossier (EPD) is niet waterdicht. Zo valt niet te controleren of het werkelijk een hzorgverlener of arts is die informatie opvraagt bij het Landelijk Schakelpunt. Dat schakelpunt kan evenmin controleren of een patiënt toestemming heeft gegeven voor het opvragen van gegevens, zoals wettelijk verplicht is.
Dat concludeert informaticus Guido van ‘t Noordende van de Universiteit van Amsterdam. Volgens de universiteit heeft Van ‘t Noordende als eerste uitgebreid wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de ‘beveiligingsarchitectuur’ van het EPD. Hij stelt dat privacy en vertrouwelijkheid niet voldoende zijn gewaarborgd.

Artsen hebben een smartcard waarmee ze toegang kunnen krijgen tot het schakelpunt. Dat zoekt het gevraagde dossier uit de elektronische bestanden. Artsen kunnen hun smartcard ook aan een ander geven met het verzoek een dossier op te vragen. Maar bij het schakelpunt is niet zichtbaar of iemand werkelijk toestemming heeft gekregen om de smartcard van een arts te gebruiken noch is te zien of de opvragende arts werkelijk een behandelrelatie heeft met de patiënt van wie een dossier wordt opgevraagd.

Van ‘t Noordende zegt ook dat hackers kunnen inbreken bij het schakelpunt, hoewel hij toegeeft dat dat niet eenvoudig is. Dat aangesloten ziekenhuissystemen te kraken zijn, is al bewezen volgens de informaticus.

©Telegraaf

Het protest tegen Google Street View neemt toe. Beelden van een blote kleuter zorgden dit weekend voor een nieuwe proteststorm.

Foto’s met prostituees, geslachtsdelen en arrestaties. Als die voorbij komen op Google Street View (en dat doen ze regelmatig), dan staan privacyorganisaties meteen klaar om te roepen dat Google hartstikke fout zit. Nog gevoeliger ligt een blote kleuter, waarvan dit weekend in Engeland een foto naar boven kwam drijven. In brede kring werd geprotesteerd.

Wat er aan de hand was: dit weekend werd in Engeland bekend dat er op Google Street View een ongeveer 5-jarig jongetje uit Londen te zien was die zojuist uit een openbaar toilet was gekomen; zijn broek nog op de enkels. Na protesten haalde Google de foto weg, en bood het openlijk excuses aan. Maar de imagoschade was toen al geleden.
Google Street View, dat panoramabeelden toont van straten, ligt al vanaf het begin onder vuur in Europa – veel meer dan in Amerika. In Griekenland mag het bedrijf bijvoorbeeld nog steeds geen foto’s maken, in Engeland hebben dorpsbewoners de Google foto-auto’s tegengehouden, en in Duitsland heeft Angela Merkel gezegd dat de dienst ‘een miljoenvoudige privacyschending is’.
De laatste maanden breidt het protest zich verder uit. Met als belangrijkste klap voor Google de eisen van de Europese Unie. Die wil dat Google meer maatregelen neemt om privacyschendingen van Street View tegen te gaan. Zo moet Google vooraf waarschuwen als de camera-auto’s in een dorp of stad verschijnen. Op internet, maar ook via lokale media. (dat eerste doet Google al, dat laatste niet). Ook mag Google de foto’s niet langer dan een half jaar bewaren.

Google vindt dat het eigenlijk al veel doet om de privacy te beschermen. Gezichten, blote lijven of kentekens op Street View worden automatisch vervaagd. En als dat misgaat, kunnen gebruikers een bericht sturen, zodat gezicht of kenteken alsnog onherkenbaar kunnen worden gemaakt. Maar volgens de EU is dat niet genoeg. Google bewaart bijvoorbeeld de vervaagde foto’s een jaar. Veel te lang, vindt de EU: een half jaar voor de onvervaagde beelden is het maximum.
Voor Google is alle weerstand reden om na te denken over de toekomst van Street View in Europa. Michael Jones van Google zie deze maand dat de aanpak van Street View in Europa wordt aangepast, en dat ‘het misschien in de toekomst de straten van Europa niet opnieuw gaat afrijden’. Wat dat precies inhoudt, is onduidelijk. Want Street View gaat niet stoppen in Europa, zei Jones ook.
Voorlopig blijven er nog wel ‘gevoelige’ beelden bovendrijven. De buit van dit weekend, te zien op streetviewnederland.nl: prostituees in Deventer, etterende pubers uit Hardenberg, blote kinderen in Zeeland.

©de Pers

Nederlandse elektronische patiëntendossiers worden mogelijk met de Amerikaanse autoriteiten gedeeld, althans, dat wil de Spaanse voorzitter van de Europese Unie. Als het aan Trinidad Jiménez ligt, de Spaanse Minister van Gezondheid en Sociaal Beleid, wordt er een “strategische overeenkomst” tussen de EU en VS op het gebied van digitale gezondheidszorg gesloten. Jiménez ontmoette laatst in Washington haar Amerikaanse tegenhanger Kathleen Sebelius.

Het doel is het uitwisselen van medische informatie en technologische interoperabiliteit tussen de projecten die de regering Obama nastreeft en Europese projecten. Spanje zou dankzij het e-health project de leider in moderne gezondheidszorg zijn geworden. In het land wordt van patiënten een digitale medische geschiedenis bijgehouden en kan men op elektronische wijze recepten aanvragen.

Privacywetgeving
Volgens de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) moet elk akkoord over het uitwisselen van gegevens tussen de EU en VS aan de databeschermings- en privacywetgeving van Europa en de onafhankelijke lidstaten voldoen. “Dit juridische raamwerk voor het uitwisselen van gegevens vereist speciale waarborgen voor de bescherming van gevoelige persoonsgegevens over gezondheid en een adequaat niveau van bescherming in derde landen naar waar de persoonlijke gegevens worden gestuurd”, aldus de EDPS. Die merkt verder op dat het Europees Parlement eerst goedkeuring moet geven en dat er ook onder lidstaten voldoende draagvlak moet zijn.

©Security.nl

Van Street View tot dataopslag. Onze oosterburen zijn wél regelmatig in rep en roer over privacyissues.

‘Google Street View is een schending van de privésfeer in miljoenvoud.Geen geheime dienst ter wereld zou zo ongegeneerd foto’s verzamelen.’ Woorden die je in Nederland verwacht van een linkse actievoerder. In Duitsland komen ze uit de mond van de minister van Consumentenbescherming Ilse Aigner en laten ze zien dat privacy zelfs in de hoogste regionen van de politiek leeft.
Een bodyscanner op het vliegveld? In no time staan er naakte Duitsers op het vliegveld Berlin-Tegel te protesteren tegen de Nacktscanner. Er wordt een wet ingevoerd zodat alle telefoon- en e-maildata zes maanden worden opgeslagen voor opsporingsdoeleinden? Ruim 34.000 Duitsers (inclusief de minister van Justitie) spannen samen een rechtszaak aan bij het Bundesverfassungsgericht. Dat Federale Constitutionele Hof oordeelde vorige week dat de dataopslag in strijd is met artikel 10 van de grondwet, waaronder privacy van telecommunicatie valt. Het hof vindt onduidelijk waarvoor de data gebruikt worden en de opslag onveilig. De wet is een zware inbreuk van een omvang die het juridische systeem niet eerder heeft gezien, stelt het vonnis.

Barricades
Als wij roepen dat we niets te verbergen hebben, klimmen onze oosterburen op de barricades. Toen Google Street View in Nederland werd gelanceerd, oogstte het lof omdat het zo’n innovatieve dienst was. Beau van Erven Dorens werd herkend en we moesten lachen om een man die bij de hoeren naar buiten kwam. Terwijl de introductie in Duitsland de afgelopen maanden tot grote ophef en protesten leidde.
Bewoners blokkeerden straten waar de camerawagen doorheen reed en bondskanselier Merkel riep mensen met bezwaren op Google een brief te sturen. Een conceptbrief stond gewoon op de site van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Door alle ophef moest Google de lancering van Street View uitstellen en de huizen verwijderen van mensen die een klacht indienden.

Onderzoeker Hanco Jürgens van het Duitsland Instituut aan de UvA ziet drie verklaringen voor de Duitse privacyfetish. ‘Het idee van de Überwachungsstaat speelt een heel grote rol. De Stasi ligt nog vers in het geheugen, daardoor hebben Duitsers een sterk gevoel voor vrijheid. Ze vinden dat de staat zich nooit meer zo mag bemoeien met de burger.’
Jürgens stelt dat Duitsland na de Tweede Wereldoorlog sterk werd gevormd door de Amerikaanse liberale vrijheidsgedachte. Die gedachte, waarin mensenrechten en marktwerking een belangrijke rol spelen, wordt door de liberale regeringspartij FDP vaak naar voren gebracht. Niet voor niets sloten FDP-ministers zich aan bij de groep van 34.000 die een rechtszaak tegen de dataopslag begon. ‘Hier zijn ideologieën minder pregnant aanwezig, Duitsland is veel meer ideologisch gericht.’
Tenslotte is er ook de strijd tegen het kapitalisme van linkse (krakers-) groeperingen waarbij de ‘glazen mens’ een belangrijke rol speelt. Zij vrezen dat de overheid of bedrijven ‘ons’ helemaal kunnen doorgronden en hebben daarom een aversie tegen dataverzameling. Recente schandalen bij grote bedrijven hebben die aversie alleen maar groter gemaakt. Lidl en Aldi werden betrapt op het bespioneren van hun personeel met minicamera’s, Deutsche Telecom luisterde gesprekken van hooggeplaatste medewerkers af, en T-Mobile verloor bij een diefstal in 2006 de gegevens van 17 miljoen klanten.

Privacyvluchteling
Er zijn zelfs Nederlanders die naar Duitsland emigreren vanwege privacy: zogenaamde ‘privacyvluchtelingen’ zoals Arjen Kamphuis. Zijn IT-bedrijf Gendo is wel nog in Nederland gevestigd, maar samen met zijn vriendin is Kamphuis in Duitsland gaan wonen.
‘In Nederland heerst een ‘ja ik heb niks te verbergen’ cultuur en dat vind ik een pijnlijk verschil met Duitsland. Daar zit diep in de politieke cultuur dat het een keer fout is gelopen. Ze weten wat er gebeurt als men niet op tijd massaal tegen de regering zegt: ‘Nu ga je te ver!’ Kamphuis ziet in Nederland politieke passiviteit en enge volgzaamheid, die zich uit in onder meer het gebrek aan protest tegen dataopslag. ‘Ruling by fear is beleid geworden. Er wordt nooit gevraagd of de technologische oplossing wel helpt voor het gestelde probleem.’
Axel Arnbak van privacywaakhond Bits of Freedom ziet nog een verschil met Duitsland: wetten worden door het Bundesverfassungsgerichtaan de grondwet getoetst. Door een uitspraak ontstond zo in 2008 zelfs een nieuw, fundamenteel grondrecht op de garantie van de vertrouwelijkheid en integriteit van IT-systemen. ‘Wij kunnen nog veel leren van hoe ze hun grondwet bij de tijd houden’, vindt Arnbak. Als voorbeeld geeft hij het briefgeheim (niemand mag je post openen) dat in de Nederlandse grondwet staat, maar dat niet geldt voor digitale brieven: e-mail.

Recent in het nieuws, alle aantijgingen richting de Katholieke kerk en de Jezuiten orde. We hebben er lang op gewacht, maar het begint er op te lijken dat dit sinds vanouds stevige handvat van de toeristische vouwfiets van de Nieuwe Wereldorde scheuren vertoont. Inmiddels is de teller al opgelopen tot meer dan 350 aantijgingen van sexueel misbruik tegen verschillende Katholieke (vooral Jezuitische) personen.

Dit ooit zo machtige orgaan heeft veel van onze moderne cultuur (veelal onder dwang) geschapen, en heeft onze koningen en adel gekroond. Dit orgaan heeft de Duitse “Fuhrer” in het verleden gezegend, en meegewerkt aan de vernietiging van miljoenen mensen.
Desalniettemin stelt de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland een ‘breed, extern en zogenaamd onafhankelijk onderzoek’ in naar het seksueel misbruik van kinderen door geestelijken. ‘Het is een donkere bladzijde in de geschiedenis van de katholieke kerk.’ Vanzelfsprekend.

De afgelopen weken kwamen er steeds meer schandalen rond seksueel misbruik van vooral jongens door geestelijken aan het licht. In totaal zijn er nu maarliefst 350 gevallen van misbruik bekend. Bij de katholieke hulpinstelling Hulp & Recht komen nog steeds meldingen binnen.
“Het is een pijnlijke constatering en een te belijden zonde dat het aan zorgvuldige omgang met kinderen en jongeren met name halverwege de vorige eeuw bij een aantal priesters en religieuzen heeft ontbroken”, zei De Korte, bisschop in Groningen.

Een stukje geschiedenis van de Jezuiten binnen de Katholieke kerk:

De Jezuiten societeit is een rooms-katholieke religieuze orde die in 1534 in Parijs werd opgericht door Iñigo Lopez de Loyola, samen met een aantal studentenvrienden. Iñigo is beter bekend onder zijn Latijnse naam Ignatius van Loyola. De sociëteit werd in 1540 goedgekeurd door Paus Paulus III. Van de rooms-katholieke orden met louter mannen is het de grootste, met ongeveer 19.000 leden waarvan ruim 13.000 priesters. Zoals veel andere orden zijn zij gehouden tot kuisheid, armoede en gehoorzaamheid. Zij onderscheiden zich van alle andere orden door absolute gehoorzaamheid aan de paus, en vallen niet onder het gezag van een bisschop. Een pater jezuïet zet veelal achter zijn naam de afkorting ’sj’ of ‘S.J.’ van ‘Societas Jesu’. Veel jezuïeten zijn naar de aard van hun opdracht leraar, maar zij vervullen ook andere beroepen, zoals advocaat en econoom. De jezuïetenorde wordt geleid door de generaal-overste (Praepositus generalis) van de orde.